20 listopada 2007

*UMASZCZENIE KONI

Konie charakteryzują się wielką różnorodnością umaszczeń, które w większości przypadków nie jest cechą rasową. Wyjątkami od tej reguły są rasy: haflinger (umaszczenie kasztanowate z konopiastą grzywą i ogonem), appaloosa (umaszczenie tarantowate), palomino (umaszczenie izabelowate), fiording (umaszczenie oraz koń fryzyjski (umaszczenie kare, jedyną możliwą odmianą jest mała gwiazdka na czole), albino (umaszczenie białe).
Wśród umaszczeń koni wyróżnia się:

Umaszczenia jednolite (zasadnicze):
maść kasztanowata - żółtaworuda lub rudobrązowa sierść, grzywa i ogon w tym samym odcieniu lub jaśniejsze, kończyny bez czarnego podpalania.
maść gniada - sierść brązowa od jasnej do brunatnej i prawie czarnej, grzywa, ogon i dolne odcinki kończyn - czarne.
maść izabelowata - barwa sierści żółtawa z jasnymi kończynami. Grzywa i ogon jaśniejsze, możliwe białe odmiany.
maść bułana - żółtawa lub popielatobura sierść z czarnymi kończynami. W ogonie i grzywie włosy czarne zmieszane z maścistymi.
maść kara - całkowicie czarna.
maść siwa - występuje tylko wtedy, gdy jedno z rodziców było tej maści. Po urodzeniu koń ma którąś z maści podstawowych i z wiekiem siwieje. Do pełnego osiwienia sierść składa się z włosów białych i maścistych.
maść biała (zwana również "albino") - konie urodzone jako białe mają jasnobrązowe lub jasnoniebieskie oczy, różową niepigmentowaną skórę i jasne kopyta. Natomiast czerwone oczy, jak u prawdziwych albinosów, nie występują.
maść palomino - zwana także izabelowatą. Barwa sierści, ogona i grzywy jest równego koloru, mleczno-waniliowego, kremowego. Mogą występować odmiany, choć jest to dość rzadkie.

Umaszczenia złożone:
maść srokata (zwana także pstrokatą, łaciatą, krasą) obok plam maści zasadniczej na skórze pigmentowanej występują białe plamy położone na skórze niepigmentowanej. Plamy te są najczęściej duże o nieregularnym kształcie obejmujące również grzywę, ogon oraz kopyta. Występują od urodzenia.

Typy:
Tobiano - biały koń z kolorowymi plamkami ma ciele zaczynającymi się od głowy przez klatkę piersiową, łopatki po zad, często obejmują również kłodę. Nogi białe. Jest to najczęstsza odmiana.
Overo jest przeciwieństwem Tobiano. Białe plamki maja nieregularny kształt i postrzępione brzegi. Zaczynają się na bokach i brzuchu konia rozchodząc się przez kark, kłodę i zad.
Tovero - połączenie dwóch pozostałych typów, lecz żeby je stwierdzić rodzice takiego konia muszą mieć dokumenty.
maść tarantowata - na całkowicie lub częściowo białej sierści występują nieregularnie rozmieszczone niewielkie, ciemne plamy.

Umaszczenia mieszane:
maść dereszowata (pleśniawa) - włosy białe i maściste wymieszane są w proporcji 1:1. Głowa, szyja i kończyny mają przewagę włosów maścistych (gniadych, karych lub kasztanowatych), natomiast tułów białych. W odróżnieniu od maści siwej, dereszowate umaszczenie występuje od urodzenia. W zależności od maści zasadniczej wyróżnia się następujące odmiany: gniadodereszowata, kasztanowatodereszowata, karodereszowata, bułanodereszowata, izabelowatodereszowata. Ciekawostką jest to, że ilość włosów białych zależna jest od pory roku.
Siwa w hereczce - na siwym koniu występują bordowe, małe plamki.

19 listopada 2007

*BUDOWA CIAŁA KONIA


( naciśnijcie na ten obraz to będzie powiększone i wieksze. Coś mi się zepsuło i nie chce pokazać w dużym formacie. xDD )

18 listopada 2007

*CHODY KONIA


STĘP - czterotaktowy, najwolniejszy chód konia. Kolejność stawiania nóg: lewa tylna, lewa przednia, prawa tylna, prawa przednia.


KŁUS - chód dwutaktowy konia.Kolejność stawiania kończyn równocześnie tylna lewa i przednia prawa, równocześnie tylna prawa i przednia lewa. Dzikie konie często go używają.

GALOP - jest chodem trzytaktowym konia jeden "skok" nazywa się z francuskiego foulée. Po każdej foulée konia następuje faza zawieszenia. W zależności od tego, która para
kończyn wysuwa się bardziej do przodu, rozróżniamy galop z prawej lub lewej nogi.

CWAŁ - najszybszy chód koński, odmiana galopu; występują 4 uderzenia kopyt w takcie - każda noga konia jest stawiana w kolejności -lewa tylna, prawa tylna, lewa przednia, prawa przednia.













*RODZAJE KONI :

- Koń Przewalskiego

Koń Przewalskiego - jedyny dziko żyjący gatunek koni. Ostatnie dziko żyjące osobniki spotyka się w Mongolii i Chinach.
Gatunek ten został nazwany na cześć rosyjskiego odkrywcy, podróżnika i geografa Nikołaja Przewalskiego, który w 1879 r. zebrał materiały badawcze, na podstawie których Poliakov opisał to zwierzę w 1881 roku. Wiele koni Przewalskiego zostało schwytanych na początku XX wieku i umieszczonych w ogrodach zoologicznych. Z tych 12-15 rozmnażało się w niewoli i od nich pochodzi obecna populacja tego gatunku.

Sylwetka

Stado
Opis
Przypomina konia domowego, od którego odróżnia go krótka, stojąca grzywa oraz brak grzywki na czole. Ponadto różni się ilością chromosomów, choć krzyżówki są płodne. W szacie letniej sierść krótka, rdzawa na grzbiecie i bokach, brzuch żółtobiały. W szacie zimowej sierść dłuższa i jaśniejsza. Na grzbiecie ciemna pręga. Nogi pręgowane do wysokości mniej więcej kolan. Klacze mniejsze od ogierów.
Wymiary
długość 180 cm - 230 cm oraz ogon do 90 cm
Wysokość w kłębie - 125 - 145 cmCiężar około 200-350 kg.
Biotop
Niegdyś zamieszkiwał w licznych stadach stepy i półpustynie
Azj Środkowej porośnięte przez roślinność halofilną. Dobrze rozmnaża się w niewoli.
Populacja
W ogrodach zoologicznych na całym świecie w 2005 żyło około 1500 koni tego gatunku wywodzących się od 31 koni które umieszczono w zoo w 1945 oraz około 250 koni żyjących na wolności w Mongolii.

- Kuc Feel

Kuc Fell - brytyjska rasa kuców pochodząca z północnych rejonów gór Pennińskich i torfowisk Westmorland i Cumberland. Na kształtowanie się tej rasy wielki wpływ wywarła nieistniejąca obecnie rasa galloway, silne, szybkie i odporne wierzchowce, choć widoczny jest u felli i dolew krwi koni fryzyjskich.
Osiąga rozmiary do 140 cm w kłębie. Ma charakterystyczną "brodę" i całkiem pokaźne szczotki pęcinowe. Bardzo spokojny i inteligentny, jest ceniony w nauce jazdy konnej dla dzieci, jeździectwie amatorskim i jako koń zaprzęgowy.

- Koń wielkopolski

Koń wielkopolski – jest koniem użytkowanym w sporcie i rekreacji jeździeckiej. Rasa ta powstała na skutek uszlachetniania miejscowego pogłowia końmi wschodniopruskimi i trakeńskimi oraz w mniejszym stopniu innymi rasami półkrwi pochodzenia zachodniego. Znaczny udział w tworzeniu tej rasy miały konie pełnej krwi. Wśród koni tej rasy dominuje umaszczenie kasztanowate (40%) oraz gniade (35%), spotyka się także siwe (12%) oraz kare (10%).
Wymiary koni rasy wielkopolskiej:Wysokość w kłębie: 158-165 cm klacze, 170-176 cm ogiery Obwód klatki piersiowej: 189 cm klacze, 190 cm ogieryObwód nadpęcia: 20-20,5 cm klacze, 20,5-21 cm ogieryMasa ciała: 540 kg klacze, 570 kg ogiery.